Light Mode

Dark Mode

Editorial: Rewrite

Light Mode

Dark Mode

Το πρώτο τεύχος ήταν η έκφραση της κοινής μας ανάγκης για μια καινούργια αρχή, για μια νέα ματιά στα πράγματα, για μια επανεκκίνηση στο θέατρο και τις παραστατικές τέχνες. Στο δεύτερο τεύχος, ενόψει – ελπίζουμε – του ανοίγματος των θεατρικών σκηνών μετά από έναν σχεδόν χρόνο απουσίας, θέλουμε να εστιάσουμε το βλέμμα μας σε παρελθόν και μέλλον ταυτόχρονα, σε όλα όσα θέλουμε να αφήσουμε για πάντα πίσω μας και σε εκείνα που θέλουμε να κρατήσουμε ως εφόδιά μας στο εξής.

Δεν θεωρούμε τη ρήξη με το παρελθόν πανάκεια, δεν αποζητούμε ρήγματα εν είδει αυτοσκοπού, αναζητούμε γέφυρες. Συνομιλούμε με όσες και όσους προηγήθηκαν, όσες και όσους προσπάθησαν και πέτυχαν ή απέτυχαν να χαράξουν νέους δρόμους για τις παραστατικές τέχνες. Πιστεύουμε πως μόνο γνωρίζοντας τι προϋπήρξε έχουμε την ελπίδα και την πιθανότητα να φανταστούμε ένα διαφορετικό αύριο1Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μέλλον και όχι η αιωνιότητα της στιγμής. Πρέπει κανείς να ξεθάβει τους νεκρούς, ξανά και ξανά, γιατί μόνο εξ αυτών μπορεί να υπάρξει ένα μέλλον. Heiner Müller στο πλαίσιο μιας συνέντευξης, αρχές της δεκαετίας του 1990..

Για αυτό και εισάγουμε την έννοια της επανεγγραφής/μεταγραφής. Αναμετριόμαστε με τις μνήμες, τις παραδόσεις, τα στερεότυπα και τις συνήθειές μας, ώστε να επιλέξουμε ανάμεσά τους τις έννοιες και τις διαδικασίες που μπορούν να οδηγήσουν την καλλιτεχνική μας πρακτική ένα βήμα παραπέρα. Η θεατρική μας ουτοπία δεν έχει ανάγκη την αναπαραγωγή, τη μίμηση ή την επανάληψη. Αποζητά το «μπόλιασμα» με νέες ιδέες, κείμενα, ανθρώπους, τεχνοτροπίες, διαδικασίες και οράματα, επιθυμεί τον εμπλουτισμό του οικείου με το ιδανικό και το ανέφικτο.  

Θέτουμε στον εαυτό μας το ερώτημα, τι είναι παράδοση. Επιλέγουμε συνειδητά τον πληθυντικό αριθμό: παραδόσεις. Ο πληθυντικός συμπεριλαμβάνει όλα όσα μας παραδόθηκαν, όλα όσα θέλουμε να κοιτάξουμε αναστοχαστικά, καθώς κι εκείνα που θέλουμε να παραδώσουμε εκ νέου επεξεργασμένα. Εμπεριέχει επίσης την αντίληψή μας πως η ιστορία δεν εξελίσσεται γραμμικά, πως η ιστορία των ανθρώπων και των τεχνών είναι μια ιστορία γεμάτη δοκιμές, πισωγυρίσματα, ανακαλύψεις, ελπίδες, αποτυχίες και ξεχασμένες εναλλακτικές που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ2Το παρελθόν κουβαλάει ένα μυστικό δείκτη, που το παραπέμπει στην απολύτρωση. Δεν μας αγγίζει μήπως κι εμάς μια πνοή του αέρα που περιέβαλε τους προηγούμενούς μας; Δεν υπάρχει μια ηχώ αυτών που έχουν πια σιωπήσει, στις φωνές που φθάνουν σήμερα στα αυτιά μας; Walter Benjamin, Πάνω στην έννοια της ιστορίας, Sarajevo, Θεσσαλονίκη 2004..

Ποιες είναι οι πρακτικές και οι ιδέες που αποτέλεσαν για εμάς σημείο εκκίνησης και πώς μπορούμε να τις προχωρήσουμε περαιτέρω; Πώς βλέπουμε σήμερα τα έργα που κάποτε θαυμάσαμε; Πώς τους συμπεριφέρθηκε ο χρόνος και πώς μπορούμε να επαναξιολογήσουμε τις επιρροές μας; Σε ποιες παραδόσεις νιώθουμε πως παραμένουμε εγκλωβισμένοι/ες; Αντιμετωπίζουμε την εξέλιξη των τεχνών και των παραδόσεων ως μια έννοια μη στατική, δυναμική, συνυφασμένη με τη ζωντανή διαδικασία της καλλιτεχνικής δημιουργίας3Η μνήμη είναι ζωή. Φορείς της είναι πάντοτε ομάδες ζωντανών ανθρώπων και για αυτό βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη. Eric J. Hobsbawm,  Η εποχή των αυτοκρατοριών, ΜΙΕΤ, Αθήνα 2012..

Στρέφουμε το βλέμμα μας σε πολλαπλές κατευθύνσεις: στην κληρονομιά της avant-garde, στην υποδοχή της μητρότητας στα καλλιτεχνικά επαγγέλματα, στα ερείπια ως παραστάσιμο γεγονός και ως υλικό παράστασης, στην έλλειψη ορατότητας μη ετεροκανονικών ταυτοτήτων φύλου και σεξουαλικότητας, στην άρση των ορίων μεταξύ των καλλιτεχνικών πρακτικών, στην επαναδιαπραγμάτευση της έννοιας της ατομικής και συλλογικής ταυτότητας. Συνομιλούμε με καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες από διαφορετικές γενιές, διαφορετικές πρακτικές και διαφορετικές χώρες. Προσκαλούμε νέες και νέους να συμπράξουν και να συνομιλήσουν/συνωμοτήσουν μαζί μας για το μέλλον του θεάτρου. Τι προσδοκίες έχουν άραγε από εμάς; Επιζητούμε τη ρήξη με τα βαρίδια του παρελθόντος και εφορμούμε στις πηγές έμπνευσης για το αύριο4Ανασύνθεση του παρελθόντος δεν σημαίνει αναγνώρισή του “με τον τρόπο που υπήρξε πραγματικά”. Σημαίνει το άρπαγμα μιας μνήμης καθώς αστράφτει σε μια στιγμή κινδύνου. Walter Benjamin, Πάνω στην έννοια της ιστορίας, Sarajevo, Θεσσαλονίκη 2004..

Θέτουμε ως πρωταρχικό στόχο να ασκηθούμε σε νέους τρόπους δουλειάς και γραφής. Γράφουμε και υπογράφουμε άρθρα – ακόμα και αυτό το εισαγωγικό σημείωμα – από κοινού, χωρίς να γνωρίζουμε εκ των προτέρων τη μέθοδο ή την έκβαση του εγχειρήματος. Δοκιμάζουμε το Rewrite στην πράξη. Επανεξετάζουμε τις δικές μας συνήθειες και παραδόσεις. Συνομιλούμε με ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε. Θέλουμε να μάθουμε, να δοκιμάσουμε, να αποτύχουμε, να εμπνευστούμε, να αποβάλουμε τις κακοφορμισμένες και νεκρωμένες πρακτικές που μας φρενάρουν, να επανοικειοποιηθούμε έννοιες ξεχασμένες και λοιδορημένες να ανακαλύψουμε νέους τρόπους και μηχανισμούς συνέργειας, να επανεφεύρουμε τους εαυτούς μας. 

Το δεύτερο τεύχος του ACT II παραμένει συνεπές στις καταστατικές του αρχές. Είναι πόνημα συλλογικής δουλειάς, συζητήσεων, διαφωνιών, και πάνω από όλα αυτοδιάθεσης όλων των καλλιτεχνών που συμμετέχουν σε αυτό. Οι συναντήσεις της ομάδας θυμίζουν πρόβα σε εξέλιξη, προς ένα μη προκαθορισμένο, αλλά διακαώς επιθυμητό νέο καλλιτεχνικό σύμπαν. Κάθε νέο τεύχος είναι και ένα πείραμα, μια δοκιμή πάνω στη συλλογικότητα της εργασίας, στην πολλαπλότητα των φωνών, στον καταμερισμό των εργασιών, στην επικοινωνία της κοινότητας των παραστατικών τεχνών τόσο μεταξύ της όσο και με εκείνες και εκείνους που πιστεύουν πως οι παραστατικές τέχνες, ως εργαλείο αναστοχασμού πάνω στις συνθήκες της ζωής μας, είναι ουσιώδες κομμάτι της κοινωνικής ζωής.

Στο τεύχος αυτό εισάγουμε επίσης έναν νέο τρόπο δημοσίευσης των άρθρων: θέλοντας να κάνουμε την ανταπόκρισή μας στις εξελίξεις αμεσότερη και να ενισχύσουμε τον χαρακτήρα της περιοδικότητας της έκδοσης, θα δημοσιεύουμε δύο άρθρα ανά δεκαπενθήμερο. Την πρώτη και την τρίτη Δευτέρα κάθε μήνα. Το δεύτερο τεύχος του ACT II λοιπόν, σαν παζλ που συμπληρώνεται κομμάτι το κομμάτι, θα ολοκληρωθεί σε έξι εβδομάδες από σήμερα.  

 

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email